رشد می کردی و درخت بی کسی و تنهایی ام را زیر

سایه امن گل بوته ات پنهان می کردی  کاش می توانستم

ای نازنین به تو بگویم که تو با عشقت زخم یادگاری زمانه

را از روی درخت زندگی ام که سراسر بغض بود پاک کردی

کاش می توانستم بگویم که روزهای بی درنگ و بی کسی

زندگی ام با تو رنگ و بویی از عشق گرفته است

که من این رنگ و بو را دوست دارم