قاصدک تنها

shiva1986 — Sun, 03 Jun 2007 15:43:26 GMT

یک دنیا حرف برای تو دارم ، یک دنیا پر از حرفهای نگفته، یک دنیا پر از بغض های نشکفته. با منی ، هر جا و اینک آمده ام تا مثل همیشه سنگ صبور روزهای دلتنگی ام باشی!

دلم به وسعت یک آسمان تیره غمگین است . صدایی نیست ، مأوایی نیست ، حتی سایبان روزهای دلتنگی نیز دیگر جوابگوی دلتنگی هایم نیست.

من آمده ام! اینجا ، کنار دلواپسی های شبانه ات،‌ کنار شعله ور شدن شمع وجودت ،اما نمی دانم چرا دلم آرام نمی گیرد...

دلم گرفته، دلم سخت در سینه گرفته، با تمام وجود تو را می خوانم ؛ از تو چیزی نمی خواهم جز دریای بی ساحل وجودت را، جز دستهای مهربانت را، جز نگاه آرامت را که دیرزمانی است در سیل باد بی وفای زمانه گم کرده ام.

هر شب حضورت را در کلبه خیال خویش می آورم، وجودت را با تمام هستی باقیمانده در نهانخانه قلبم نهان می کنم ، چشم هایم را باز نمی کنم تا شاید بتوانم تصویرت را بر روی پلک های بسته ام حک کنم ، اما باز هم جای تو خالی است... .

شاید اگر جای تو بودم ؛ کمی، فقط کمی برای مرگ تدریجی نیلوفرهای خاطره اشک می ریختم ، شاید اگر جای تو بودم ؛ طاقت دیدن چشم های خیره و خسته ات را نداشتم، شاید اگر جای تو بودم؛ بلور بغضم را با تلنگری آسان می شکستم تا بدانی، تا بدانی که چقدر دوستت دارم... .

روزی صد بار با هم خداحافظی کردیم اما افسوس معنای خداحافظی را زمانی فهمیدم که تو را به خدا سپردم!

این بار به دیدنت آمده ام ، برایت گلاب آورده ام ، دستهایم تنها سنگ سردِ خانه ات را احساس می کنند اما بدان یاس های سپید احساسمان هنوز گرم گرم اند!!!

shiva1986 — Fri, 18 May 2007 20:10:18 GMT

در انتظار تو

shiva1986 — Wed, 16 May 2007 11:04:18 GMT

روی آن شیشه تبدار تو را ها کردم

اسم زیبای تو را با نفسم جا کردم

حرف با برف زدم سوز زمستانی را

با بخار نفسم وصل به گرما کردم

شیشه بد جور دلش ابری و بارانی شد

شیشه را یک شبه تبدیل به دریا کردم

عرقی سرد به پیشانی آن شیشه نشست

تا به امید ورود تو دهان وا کردم

در هوای نفسم گم شده بودی ای عشق

با سر انگشت تو را گشتم و پیدا کردم

با سر انگشت کشیدم به دلش عکس تو را

عکس زیبای تو را سیر تماشا کردم

باز با بازدمی اسم تو بر شیشه نشست

من دمم را به امید تو مسیحا کردم

پنجره دفترم امروز شد و شیشه غزل

و من امروز بر این شیشه تو را ها کردم

آن قدر آه کشیدم که تو این شعر شدی

جای هر واژه نفس پشت نفس جا کردم

اینک ای شعر مه آلوده خداحافظ تو

ختم این شعر نفسگیر در اینجا کردم

تو می مانی و من

shiva1986 — Fri, 11 May 2007 21:07:01 GMT

تو می مانی و من از دیروز و امروز

و من به پرده ای فکر می کنم که

حقیقت نگاه تو را از من ربوده است

و به طناب داری می اندیشم که

همین نزدیکی هاست

همین جا

کنار جاده های سرد و برزخ بی روح قفس

حالا

تو می مانی و فردا

واژه ها بر افکارم تار تنیده اند به دنبال بهانه می گشتم تا قلم بر کاغذ بفشارم ....

shiva1986 — Fri, 04 May 2007 11:57:18 GMT

در افق دور دست به دنبال روزنه امیدی می گشتم

به دنبال دوستی رفیقی همراهی

و تو با آن لبخند معصومانه و چشمان قشنگت

که زیباییهای زندگی را در خود گنجانده بود

یافتم.

نگاهت همچون تیری بر قلبم نشست.

محبت در دلم جای گرفت

گل سرخ دوستی فضای بیکران قلبهایمان را پر کرد.

مهربانی های تو

shiva1986 — Thu, 26 Apr 2007 14:13:27 GMT

و تو می خوانی مرا آن گاه که طوفان مشکلات

ساقه ام را می شکند

نگاه تو پشتوانه روییدنم است و

لحظه ایست که در آن سکوت بلند ترین فریاد هاست

جسم خسته ام تشنه قطره ای محبت

غوطه ور در مرداب زندگی تو را می جوید

به راستی که تو آن ساقه نیایش سبزی

که در بی پناهیم می گردی

و با بارانی از نوازش

کویر خشکیده وجودم را طراوتی دوباره می بخشی

و اما من

چقدر کوچکم برای ستودن.

می دانم

shiva1986 — Wed, 25 Apr 2007 15:09:56 GMT

این جاده ها که به تو نمی رسد

می دانم

بیهوده است این همه سال چشم گذاشتن

شاید که بیایی

که خبری از بنفشه بهار بیاوری

از شکوفه سپید ماه

این جاده ها که به تو ختم نمی شود

می دانم

این کوره راه ها

این روزها

این سالها

هیچ کدام به تو ختم نمی شود.

به یاد تو

shiva1986 — Thu, 19 Apr 2007 20:15:39 GMT

در آن طرف زمین رویاهایم را خواهم کاشت

تا چمنی که از آن می روید

طراوت لبخند دیروز تو را داشته باشد

در آن طرف زمین دریایی خواهم کشید

آرام و مغرور تا سیمای طلایی دستان تو

انعکاس موجهای موازی آن باشد

درآن طرف زمین به دنبال خنیاگری می گردم

که تارهای ناآرام قلبم میان سیم های

کهنه سازش به خواب عمیقی فرو رود.

دلم برات تنگ شده

shiva1986 — Sun, 15 Apr 2007 12:45:50 GMT

از اینکه هفت کلید دروازه بهشت را از دست بدهم

نگران نیستم بلکه محروم بودن از دیدار تو

مرا دچار ترسی با پایان می کند

سرکش ترین آرزوهایم وقتی تو را می بینند

رام می شوند و روی آیینه های ملایم آرام می گیرند

اگر اشاره کنی اهرام ثلاثه مصر را بر دوشم می گذارم

و کنار برده های فراموش شده رنج می کشم و

زخم شیشه ها را به جان می خرم

صدای تو کلید همه دروازه های ابدی است

کنار من بنشین و حرف بزن تا هیچ

دروازه ای بسته نماند می خواهم شبی تو را به

خواب هایم دعوت کنم تا در چین گیسوان تو

شگفت ترین درس ها را بیاموزم

می خواهم خودم را از این همه کلمه بتکانم

اما آیا شور و شوق کودکانه من که در فضامعلق مانده

می تواند احساساتم را به تو بگوید؟

به چشمانت قسم پیش از خلقت پرندگان هر روز

دلم به سوی تو پرواز می کرد

تا خورشید های تازه را ببیند.

shiva1986 — Thu, 12 Apr 2007 20:33:04 GMT

قصه آن قاصدک تنها بود

که هر دم به خود می پیچید

برگ در رقص زمان می چرخید

باد در گوش زمان می خندید

قاصدک هیچ نمی گفت به باد

قاصدک تنها بود

تنهای تنها